در دوران شووا، یک یاکوزای جوان از جنگ و جراحت جان سالم به در می‌برد و با کمک و احترام برادران هم‌پیمانش، به مقام رئیس یک کلن بزرگ می‌رسد.

شیمیزو جیروچو، یاکوزای افسانه‌ای، به همراه ۲۸ نوچه‌اش مسیر پرمخاطره‌ای را از «جشنواره آتش» در آکیبا تا نبردی سرنوشت‌ساز در کنار رودخانه فوجیگاوا طی می‌کنند.

یوکو به مناطق ساحلی فرستاده می‌شود تا دور از خانواده باکلاس و سطح بالای خود بزرگ شود. او در آنجا از مادربزرگ بیمارش متوجه می‌شود که آن شخصی که همیشه فکر می‌کرده، نیست.

پلیس در حال تحقیق درباره مجموعه‌ای از قتل‌های مرموز است که تنها سرنخ موجود در صحنه جرم، صدای وزوز عجیبی است.

اقتباس سال ۱۹۵۶ ایچیکاوا از نیهونباشی، اولین اثری بود که کار کیوکا ایزومی را که تا آن زمان به عنوان نویسنده ملودرام‌های تراژیک عامه‌پسند شناخته می‌شد، بازنگری کرد و آن را به عنوان اثری از انحطاط، زیبایی‌گرایی و دسیسه ارزیابی نمود. فیلم ایچیکاوا پیرنگ تراژیک گیشای جوانی را به تصویر می‌کشد که نمی‌تواند عشق خود به یک مرد را در ملاء عام به هیچ روشی جز یک داستان پر سوز و گداز از عذاب ابراز کند؛ داستانی دلخراش از عاشقانی که توسط سرنوشت نابود می‌شوند. در عوض، ایچیکاوا نبرد اراده‌هایی را نشان می‌دهد که میان دو گیشا به نام‌های اوکو و کیوها برای رسیدن به جایگاه نخست در نیهونباشی، یعنی اوج جهان گیشاهای توکیو، در جریان است. نیهونباشی روایتی ظریف اما سرسختانه از آداب و رسوم است. پزشک جوان، شینزو کاتسوراگی، مورد توجه هر دو زن است، اما به نظر می‌رسد او بیشتر پاداشی ارزشمند برای توطئه‌ها و دزدی‌های این دو ابرزن مدرن اولیه است تا عاشقی که برایش غش و ضعف کنند.